این تبدیل، تبدیل استاندارد در الگوریتم‌های ژنتیک می‌باشد. کد گذاری باینری ساده‌ترین کد گذاری و بهترین تبدیل برای عملگرهای ژنتیک است اما در مسائل پیچیده این نوع تبدیل چندان مناسب نیست چون معمولاً باعث می‌شود طول کروموزوم‌ها برای نگهداری اطلاعات پاسخ، بسیار بزرگ شود. در تبدیل باینری، اعضای جمعیت به رشته‌هایی از 0ها و 1ها تبدیل می‌شوند.

به عنوان مثال فرض کنید الگوریتم می‌خواهد ماکزیمم تابع F(x,y,z) را پیدا کند. در نظر بگیرید جستجو باید در اعداد صحیحِ مثبت و در محدوده 0 تا 255 انجام شود هر پاسخ ممکن شامل سه عدد X وY و Z می‌باشد.

طول هر عدد در محدوده مورد نظر مسأله در تبدیل باینری حداکثر 8 بیت می‌باشد. اگر هر کروموزوم را به صورت XYZ در نظر بگیریم بنابراین برای پوشش دادن به تمام پاسخ‌های ممکن لازم است طول کروموزوم بیت باشد. برای این مسأله کروموزوم C می‌تواند به شکل زیر باشد.