یک زبان برنامه نویسی بسیار مناسب برای پروژههای بزرگ است چرا که یک ساختار شیئگرا دارد. زبانهای برنامه نویسی شیئگرا، جهان را به صورت اشیائی با دادههای داخلی و ابزارهای خارجی برای دسترسی به قسمتهای این دادهها میبینند. هدف برنامه نویسی شیئ گرا تفکر در مورد یک مسئله با تقسیم آن به مجموعهای از اشیاء است که هر کدام خدماتی را فراهم میکنند که میتواند برای حل یک مسئله خاص مورد استفاده قرار گیرد. در C  افراد میتوانند با تقسیم یک برنامه به قسمتهای مختلف در نوشتن آن مشارکت کنند به گونهای که هر قسمت میتواند توسط یک گروه یا حتی یک شخص نوشته شود. ساختار شیئی گرا اجازه میدهد که یک کد چندین بار مورد استفاده قرار گیرد و از این رو زمان توسعه یک برنامه را کاهش میدهد.