در این بخش مدل های مهم مطرح شده برای حل مسئله نحوه نمایش و کار با داده های غیر قطعی در پایگاه داده های رابطه ای معرفی می شوند. نمایش و کار با داده های غیر قطعی در پایگاه های داده رابطه ای، مسئله پیچیده ای است که برای حل آن باید در ساختار رابطه ها و عملگر های مربوط به کار با رابطه ها اصلاحاتی داده شود.

پایگاه داده رابطه ای مدل بسیار موفقی در گستره وسیعی از کاربردها بوده است و بیشتر سیستم های مدیریت پایگاه داده امروزی مبتنی بر این مدل می باشند. در مدل رابطه ای که برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ توسط Codd مطرح گردید، نحوه نمایش و مواجهه با پدیده عدم قطعیت به صورت مناسبی در آن در نظر گرفته نشده بود هر چند تلاش هایی برای این منظور صورت گرفته است.

وجود مفهوم NULL اولین تلاش برای نمایش مفهوم داده غیر قطعی در پایگاه داده رابطه ای است. این مدل از تئوری مجموعه های فازی استفاده نمی کند. قرار دادن مقدار NULL  برای یک صفت بیانگر این است که این صفت می تواند هر مقداری داشته باشد. با فرض این که صفت مربوطه باینری و دارای مقادیر درست و غلط می باشد، مقدار NULL می تواند معادل مقدار شاید[۱] (unknown در SQL) در نظر گرفته شود. در شکل شماره ۱ جدول صحت عملگر های NOT، AND و OR نشان داده شده است.

[۱]  maybe