در این نوع روش کدگذاری، کروموزوم‌ها می‌توانند هر نوع داده مرتبط با مسأله را در رشتۀ خود اختیار نمایند. این داده‌ها می توانند از نوع اعداد حقیقی، عبارات منطقی، دستورات جهت‌یابی، داده‌های کد شده به صورت رشته‌های حرفی و… باشند.[3]

در این نوع کدگذاری تمامی مکانیزم‌های عملگر برش مانند حالت باینری، استفاده می‌شود. برای عملگر جهش نیز مانند زیر عمل می‌شود.

 

(1.29 5.68 2.86 4.11 5.55) = (1.29 5.68 2.73 4.22 5.55)

شکل 2-5- جهش: کدینگ مقدار.

 

یعنی به بعضی ژن‌ها بطور تصادفی عددی اضافه شده یا از آنها کم می‌گردد.[13]