استفاده از هوش گروهی در شبکه های مخابراتی نیز به شکل مسیر یابی بر پایه مورچه مورد تحقیق قرار گرفته است. این روش به صورت مستقل توسط دوریگو و گروهش و هولت پکارد در اواسط دهه 1990 مطرح شد و پس از آن چندین تفسیر در آن صورت گرفت.

در حالت کلی در این روش از یک جدول مسیر یابی احتمالی همراه با تشویق و تقویت مسیر هایی که به صورت موفقیت امیزی توسط هر مورچه طی شده عمل می کند. تقویت مسیر ها در جهت جلوسو (Forward) و عقب سو (Backward) در هر دو حالت به طور همزمان مورد بررسی قرار گرفته است. تقویت عقب سو نیازمند شبکه ای متقارن است و دو جهت را با یکدیگر تزویج می کند. تقویت جلوسو قبل از مشخص شدن خروجی مسیر را تقویت می کند. این حالت مانند این است که شما قبل از اینکه بدانید فیلم خوب است یا نه برای سینما پول پرداخت کرده اید. به دلیل اینکه سیستم تصادفی عمل می کند و بنابراین تکرار پذیری ندارد مانع های بزرگی برای پیاده سازی تجاری وجود دارد. رسانه موبایل و تکنولوژی های جدید دارای این پتانسیل هستند که آستانه عملیات گروهی را به علت هوش گروهی تغییر دهند.