تابع برازندگي از اِعمال تبديل مناسب بر روي تابع هدف يعني تابعي كه قرار است بهينه شود به دست مي‌آيد. اين تابع هر رشته را با يك مقدار عددي ارزيابي مي‌كند كه كيفيت آن را مشخص مي‌نمايد. هر چه كيفيت رشته جواب بالاتر باشد مقدار برازندگي جواب بيشتر است و احتمال مشاركت براي توليد نسل بعدي نيز افزايش خواهد يافت. بسته به اينكه مسأله مورد نظر بيشينه‌سازي يا كمينه‌سازي باشد برازندگيِ بيشتر مترادف با بيشينه يا كمينه بودن تابع هدف خواهد بود، از آنجايي كه الگوريتم ژنتيك طبيعتاً به دنبال بيشينه تابع است بايد مسائل كمينه‌سازي به بيشينه‌سازي تبديل شود.

چندين روش براي تبديل تابع هدف برازندگي وجود دارد. ساده‌ترين حالت مساوي قرار دادن تابع برازندگي با تابع هدف است. اين روش در مسائلي كه تابع هدف بايستي بيشينه شود مناسب است.

براي تبديل مسائل كمينه‌سازي به بيشينه‌سازي روش‌هاي مختلفي وجود دارد، با فرض اينكه مقدارِ تابع هدف معادل فرد I ام باشد، ساده‌ترين راه، كم كردن از يك مقدار ثابت C است بطوريكه به ازاي تمام نسل‌ها باشد.