تشخیص هویت از طریق بررسی‌های بیومتریک به سرعت در حال همه‌گیر شدن است و ظاهر شدن فناوری‌های مرتبط با بیومتریک در بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره ما آغاز شده است. تشخیص هویت و تعیین سطح دسترسی و قدرت افراد، قدمتی به اندازه تاریخ بشر دارد. از لباس‌های متفاوت طبقات اجتماعی در جوامع کهن گرفته تا Tokenهای دسترسی به حساب‌های بانکی کنونی، همه و همه تنها یک هدف را دنبال می‌کنند و آن این است که تعیین کنند: «شما کیستید و اجازه انجام چه کاری را دارید.»

در جهت تحقق این هدف، به صورت معمول سه راهکار عمده مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر سه بر پایه پاسخ به پرسشی ساده بنا شده‌اند. این پرسش‌ها عبارتند از:

چه به همراه دارید؟

بسیاری از سیستم‌های کنونی و قدیمی بر‌اساس پاسخی که به این پرسش می‌دهید، هویت و سطح دسترسی شما را تعیین می‌کنند. دسته کلیدی که همواره در جیب خود حمل می‌کنید، یکی از پرکاربردترین ابزارهای مرتبط با این سیستم‌ها است. در دنیای کنونی، کارت‌های مغناطیسی، Tokenها و کلیدهای دیجیتال در واقع معادل‌های کلیدهای فلزی معمول هستند.

چه می‌دانید؟

استفاده از اسم شب در عملیات‌های نظامی، رمز عبور کامپیوترها و کارت‌های بانکی و… از طریق آزمودن دانسته‌های شما هویت و سطح دسترسی شما را تعیین می‌کنند.

که هستید؟

این شیوه جدیدترین و شاید دقیق‌ترین سیستم تشخیص هویت و تعیین سطح دسترسی است. در سیستم‌هایی که به این شیوه کار می‌کنند، هویت با استفاده از مشخصه‌های منحصر به فرد بیولوژیک فرد تعیین می‌شود. این سیستم‌ها را سیستم‌های بیومتریک می‌نامیم. یکی از دلایل محبوبیت اندازه‌گیری‌های بیومتریک راحتی و یکتایی آن است، زیرا هر انسانی خصوصیات بیومتریک منحصر به فردی دارد که می‌توانند به صورت خودکار اندازه‌گیری و ضبط شده و همچنین به سادگی قابل تغییر و تعویض نیستند.