فرم هندسی یک چهره نیز از پارامترهای مورد اندازه گیری در سیستمهای بیومتریک است ولی نمی توان گفت که جزء خصیصه‌های منحصربه‌فرد افراد است لذا این سیستمها در جاهایی که تعداد کاربران کم است و نیز زمانهای الگوبرداری درازمدت نیست، این سیستمها مناسبند. از دیگر کاربردهای این سیستمها، استفاده در سیستمهای مالتی بیومتریک جهت افزایش دقت است . تصویر چهره یک کاربر می تواند توسط یک دوربین سیاه و سفید با استاندارد که یک رزولوشن ۲۴۰*۳۲۰ و اقلاً ۳ تا ۴ فریم را تولید کند، گرفته می شود. دو روند اصلی برای تشخیص چهره انجام می شود ¡ روند کلی یا کل چهره ¡ خصوصیات پایه ای چهره خصوصیات پایه ای چهره بر شناسایی و تشخیص نقاط ثابت و معین در چهره که با مرور زمان کمترین حساسیت و تغییری را از خود نشان می دهند شامل: قسمتهایی از چشم، اطراف بینی و دهان و بخشهایی که استخوان گونه را احاطه کرده اند تکیه دارد. یا روند کلی یا کل چهره در این روش یک تصویر کامل و یکجا از چهره، بدون لوکالیزه کردن نقاط ویژه مورد پردازش قرار می گیرد. این متد از تکنولوژیهای زیرجهت پردازش چهره بهره می گیرد:  تحلیل آماری  شبکه‌های عصبی در کل سیستمهای این چنینی دارای دقت بالایی نیستند بدلیل اینکه چهرها کاملاً منحصربه‌فرد نیستند و گاه اتفاق می افتد که دو نفر(مخصوصا دو قلو ها) از نظر چهره با هم مشابهند. لذا از اینگونه سیستمها فقط در مکانهایی استفاده می شوند که امنیت تا حد بسیار زیاد مورد نظر نباشد.