اتومبیل مجموعه‌ای از سیستم‌های مختلف می‌باشد. بخشهایی نظیر موتور، انتقال نیرو، ترمز، هدایت  و…، سیستم‌های فازی را به اغلب این بخشها می‌توان اعمال نمود. بعنوان مثال شرکت نیسان سیستم انتقال نیروی اتوماتیکی به ثبت رسانده که ۱۲ تا ۱۷ درصد در مصرف سوخت صرفه‌جویی می‌کند. اساس عملکرد آن بدین صورت است که، عمل تعویض دنده یا انتقال نیرو هر زمان که اتومبیل از یک سرعت مشخصی عبور کرد، باید انجام شود. بنابراین عمل تعویض دنده بطور مداوم در حین رانندگی صورت نمی‌گیرد و ضمن اینکه هر تعویض دنده خود باعث مصرف سوخت می‌شود. با این حال راننده‌ها نه تنها بطور مداوم عمل تعویض انده را انجام می‌دهند، بلکه در این کار به سرعت اتومبیل نیز توجهی نمی‌کنند. بعنوان مثال حتی در هنگام عبور از یک سربالایی ممکن است عمل تعویض دنده را به تأخیر بیندازند. سیستم فازی انتقال اتوماتیک نیسان این هیوریستیک‌ها را در مجموعه‌ای از قواعد اگر ـ آنگاه فازی خلاصه کرده و آنرا برای ساخت یک سیستم هدایت تغییر چرخ دنده‌ها مورد استفاده قرار داده است.

شرکت نیسان همچنین یک سیستم ترمز ضد قفل را ابداع کرده است. مسئله اصلی در اینجا اعمال حداکثر نیرو به ترمز بدون آنکه باعث قفل شدن آن بشود، می‌باشد. سیستم نیسان از چند هیوریستیک برای این منظور استفاده می‌کند، بعنوان مثال: اگر سرعت اتومبیل بسرعت در حال کاهش است آنگاه فرض بر این است که ترمز گرفته شده پس آن را قفل و شل کن.

در آوریل ۱۹۹۲ ، میتسوبیشی یک سیستم فازی را معرفی کرد که عملیات انتقال، تعلیق، هدایت، تهویه و… را در اتومبیل بطور اتوماتیک کنترل می‌کرد. بعنوان مثال سیستم انتقال فازی، عمل تعویض به دنده‌های پایین را در سر بالایی‌ها و سرازیری‌ها انجام داده و همچنین از تعویض‌های دنده نابجا جلوگیری می‌کرد. سیستم تعلیق شامل سنسورهایی در جلوی اتومبیل است که ارتعاشات را ثبت کرده و سیستم تعلیق را برای جلوگیری از تکان‌های شدید، تنظیم می‌کند و بالاخره سیستم‌ تهویه شرایط نور خورشید، درجه حرارت و رطوبت هوا را در نظر گرفته و هوای داخل اتومبیل را بهبود می‌بخشد.