انواع روش‌های انتخاب[1]

در مرحله انتخاب، يك جفت از كروموزوم‌ها برگزيده مي‌شوند تا با هم تركيب شوند، عملگر انتخاب رابط بين دو نسل است و بعضي از اعضاي نسل كنوني را به نسل آينده منتقل مي‌كند، بعد از انتخاب، عملگرهاي ژنتيك روي دو عضو برگزيده اعمال مي‌شوند، معيار در انتخاب اعضاء ارزش تطابق آنها مي‌باشد اما روند انتخاب حالتي تصادفي دارد.

شايد انتخاب مستقيم و ترتيبي به اين شكل كه بهترين اعضاء دو‌به‌دو انتخاب شوند در نگاه اول روش مناسبي به نظر برسد اما بايد به نكته‌اي توجه داشت؛ در الگوريتم ژنتيك ما با ژن‌ها روبه‌رو هستيم، يك عضو با تطابق پايين اگرچه در نسل خودش عضو مناسبي نمي‌باشد اما ممكن است شامل ژن‌هاي خوب باشد و اگر شانس انتخاب شدنش 0 باشد، اين ژن‌هاي خوب نمي‌توانند به نسل‌هاي بعد منتقل شوند. پس روش انتخاب بايد به گونه‌اي باشد كه به اين عضو نيز شانس انتخاب شدن داده شود. راه‌حل مناسب، طراحي روش انتخاب به گونه‌اي است كه احتمال انتخاب شدن اعضاي با تطابق بالاتر بيشتر باشد. انتخاب بايد به گونه‌اي صورت بگيرد كه تا جايي كه ممكن است هر نسل جديد نسبت به نسل قبلي‌اش تطابق ميانگين بهتري داشته باشد. [13]

 

روش‌هاي متداول انتخاب عبارتند از:

 

  • انتخاب چرخ رولت
  • انتخاب ترتيبي
  • انتخاب بولتزمن
  • انتخاب حالت پايدار
  • نخبه سالاري
  • انتخاب رقابتي
  • انتخاب قطع سر
  • انتخاب قطعي بريندل
  • انتخاب جايگزيني نسلي اصلاح شده
  • انتخاب مسابقه
  • انتخاب مسابقه تصادفي

[1] Select