ایجاد ماتریس:

 A=[1,2,3 ; 4,5,6];
A=[1:10]

A=[1:2:10]

A=[10:-1:1]

A=zeros(2,3); ایجاد ماتریس ۲ در۳ با مقادیر صفر

A=ones(4,6);ایجاد ماتریس ۴ در۶ با مقادیر یک

ترانهاده ماتریس A:

;
T=A’

دستیابی به یک یا چند مقدار از یک ماتریس:

;
A(2,3);عنصر سطر۲ ستون ۳

A(:,2);عناصر ستون ۲

A(1,:); عناصر سطر ۱

A(3:6, 2:4);ستونهای ۲ تا ۴ از سطرهای ۳ تا ۶

دستیابی به ستون آخر یک ماتریس:

A(:,end)

مجموع ستونهای یک ماتریس دو بعدی (و یا مجموع مقادیر یک ماتریس یک بعدی):

;
sum(A’)’; مجموع سطرهای یک ماتریس دو بعدی

بدست آوردن مقادیر روی قطر اصلی A:

diag(A)

ایجاد ماتریس جادویی n×n: (ماتریس جادویی ماتریسی است که مجموع تمام سطرها و ستونها و قطرهای آن برابر است)

magic(n)

می خواهیم جای ستونهای دوم و سوم در ماتریس B را جابه­جا کرده و نتیجه را در A ذخیره نماییم:

A=B(: , [1,3,2,4])

توابع مقدماتی پرکاربرد:

abs(A);

exp(A);
sin(A);
sqrt(A);
factorial(n);

  • log2(A) لگاریتم در مبنای ۲
  • log10(A) لگاریتم در مبنای ۱۰

    برای مشاهده لیست توابع مقدماتی عبارت help elfun را تایپ کنید.

    عملگرهای محاسباتی:

    • A=B+C جمع ماتریسی
    • A=B-C تفریق ماتریسی
    • A=B*C ضرب ماتریسی
    • A=B .* C ضرب عناصر متناظر در یکدیگر
    • A=B ./ C تقسیم عناصر متناظر بر یکدیگر
    • A=B .^ C به توان رساندن هر عنصر به عنصر متناظرش

    اگر B یک ماتریس n×m باشد و C یک عدد اسکالر (یک ماتریس ۱×۱) باشد آنگاه عملگرهای فوق مقدار موجود در C را در تک تک مقادیر B اِعمال می­کنند. بنابراین عبارت A=B+1 تک تک مقادیر B را با ۱ جمع کرده و در A ذخیره می­کند. عبارت A=B.^2 نیز تک تک مقادیر B را به توان ۲ رسانده و نتیجه را در A ذخیره می­کند.

    روشی بدست آوردن باقیمانده تقسیم:

     A=mod(B,C) 

    ایجاد یک ماتریس ۳×۴ از اعداد تصادفی که دارای توزیع یکنواخت بین ۰ تا ۱ می­باشند:

    A=rand(3,4)

    ایجاد یک ماتریس ۳×۴ از اعداد تصادفی بین a تاb

     A=floor((b-a+1)*rand(3,4)+a) 

    ایجاد یک ماتریس ۱×n که اعداد صحیح ۱ تا n به ترتیب تصادفی در آن قرار گرفته­اند:

     A=randperm(n) 

    ایجاد ماتریس با n×m که در هر سطر عناصر ۱ تا m به طور تصادفی قرار داده شده اند

    for i=1:n

    A(i,:)=randperm(m);

    end

    روند کردن اعداد:

  • A=fix(B) گرد کردن به سمت صفر
  • A=round(B) گرد کردن به سمت نزدیک ترین عدد صحیح(براساس رقم اعشار)
  • A=ceil(B) گرد کردن به سمت مثبت بینهایت
  • A=floor(B) گرد کردن به سمت منفی بینهایت
  • 
    

    مرتب کردن هر یک از ستونهای ماتریس B بطور جداگانه:

     A=sort(B) 

    مرتب کردن سطرهای ماتریس B ابتدا بر اساس ستون اول سپس ستون دوم و الی آخر:

     A=sortrows(B) 

    مرتب کردن سطرهای ماتریس B فقط بر اساس ستون سوم:

     A=sortrows(B,3) 

    حذف ستون دوم ماتریس A:

    A(: , 2) = [] 

    میانگین هر یک از ستونهای ماتریس B:

    A=mean(B)

    میانه هر یک از ستونهای ماتریس B:

    A=median(B)

    انحراف از معیار هر یک از ستونهای ماتریس B:

    A=std(B)

    مینیمم هر یک از ستونهای ماتریس B:

    A=min(B)

    ماکسیمم هر یک از ستونهای ماتریس B:

    A=max(B)

    یافتن اندیس عددهای غیر صفر در ماتریس B:

    A=find(B)

    یافتن اندیس سطر و ستون خانه مساوی ۲ ماتریس B:

    [i,j]=find(B==2)

    یافتن اندیس سطر و ستون خانه مساوی ۲ در سطر سوم از ماتریس B:

    [i,j]=find(B(3,:)==2)

    یافتن اندیس عددهای بین ۱ تا ۵ در ماتریس B:

    A=find(A>1 & A<5)

    جمع تجمعی عناصر ماتریس B:

     A=cumsum(B) 

    حاصل ضرب عناصر ماتریس B:

     A=prod(B) 

    تولید n عدد در فواصل مساوی که از a شروع و به b ختم می­شود:

     A=linspace(a,b,n) 

    ترسیم دو بعدی y برحسب x:

     plot(x,y) 

    ترسیم سه بعدی:

     plot3(x,y,z) 

    دستور زیر مقادیری از B که از ۶ بزرگتر است را در A ذخیره می­کند:

     A=B(B>6) 

    شیفت دادن چرخشی: دستور زیر ماتریس B را یک واحد در جهت عمودی (از بالا به پایین) و دو واحد در جهت افقی (از راست به چپ) شیفت چرخشی می­دهد.

     A=circshift(B, [1, -2]) 

    دستور زیر ابعاد یک ماتریس را برمی­گرداند:

     size(A) 

    دستور زیر طول یک بردار را برمی­گرداند: (اگر A دارای بیش از یک بعد باشد، طول طولانی­ترین بعد برگردانده می­شود)

     length(A) 

    با دستور زیر می­توان تابع f را در محیط editor مشاهده کرد و در صورت دلخواه آن را تغییر داد. با این دستور حتی می­توان توابع خود MATLAB را نیز ویرایش نمود.

     edit f 

    دستور زیر ماتریس B را بصورت تنک (خلوت) در A ذیره می­کند. اگر تعداد زیادی از مقادیر یک ماتریس برابر با صفر باشد با این روش می­توان در تخصیص حافظه صرفه­جویی کرد.

     A = sparse(B) 

    دستور زیر ماتریس B را از حالت تنک به حالت کامل تبدیل کرده و در A ذخیره می­کند.

     A = full(B) 

    توابع مخصوص رشته­ ها:

    
    
    • strcat متصل کردن دو رشته
    • strcmp مقایسه دو رشته
    • strcmpi مقایسه دو رشته صرفنظر از بزرگ یا کوچک بودن حروف

    تمام جایگشتهای ممکن مقادیر یک بردار:

     perms(A) 

    حذف مقادیر تکراری از یک بردار:

     unique(A) 

    نمایش هیستوگرام مقادیر یک ماتریس:

    hist(A,…)

    دستورات کار با تصاویر:

    ; باز کردن پنجره جدید برای عکس بعدی تا عکس قبلی از بین نرود

    اشتراک دو مجموعه:

    intersect(A,B)

    دستورات برنامه نویسی

    حلقه ها

    </pre>
    for i=start : end

    دستورات

    end

    while(شرط)

    دستورات

    end

    if(شرط)

    دستورات

    end

    اجرای برنامه تا فشردن یک کلید متوقف می­ماند:

    pause

    اجرای برنامه به مدت n ثانیه متوقف می­ماند:

    pause(n)

    در عبارت زیر اولین گروه از دستورات اجرا می­شوند. اگر خطایی رخ دهد اجرای این دستورات متوقف شده و دومین گروه از دستورات اجرا می­شود.

     try</pre>
    statements

    catch

    statement

    end

    با دستور زیر می­توان محیط ایجاد رابط کاربر گرافیکی را مشاهده کرد.

    guide

    با دستور زیر می­توان مدت زمان اجرای هر یک از خطوط برنامه را مشاهده کرد.

    profile {on, off, viewer}

    نمایش پیغام: نحوه استفاده از این دستور همانند printf() در زبان C است.

     fprintf(‘\n i=%d’, i) 

    نمایش پیغام خطا و خروج از اجرای برنامه:

    error(‘your error message’)