این تعادل غیر تعاونی را ابتدا جان – اف – نش برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۴ میلادی مطرح نمود . در این شکل تعادل هر یک از بازیکنان بدون تبانی یا همکاری با دیگران و بدون توجه به رفاه جامعه یا هر یک از بازیگران دیگر بهترین استراتژی ممکن را در راستای منافع خویش اتخاذ می کند . برای نمونه بازی تعادلی آدام اسمیت ( دست نامرئی ) که در آن رقابت بین تولیدکنندگان با انگیزه کسب سود خود به خود قیمت را در پایین ترین سطح تعیین می کند یک نوع تعادل غیر تعاونی کارآمد است زیرا کالای فراوان با پایین ترین قیمت ممکن به نفع مردم و مصرف کنندگان تمام می شود . اما بازی آلودگی محیط زیست یا مسابقه تسلیحاتی که در آن رقابت بین تولید کنندگان به زیان کشورها و مردم و مصرف کنندگان است از نوع تعادل غیر تعاونی نا کارآمد هستند . البته پیمان های کنترل تسلیحات می توانند این تعادل را به تعادل غیر تعاونی کمتر ناکارآمد تبدیل کرده و رقبا می توانند حاشیه امنیت و رفاه خود را افزایش دهند .