پس از تعيين سيستم كدينگ و مشخص شدن روش تبديل هر جواب به كروموزوم، بايد جمعيت اوليه‌ای از كروموزوم‌ها توليد نمود. در اكثر موارد، جمعيت اوليه به صورت تصادفي توليد مي‌شود. اما گاهي اوقات براي بالا بردن سرعت و كيفيت الگوريتم از روش‌هاي ابتكاري نيز براي توليد جمعيت اوليه استفاده مي‌گردد. در هر صورت عمومي‌ترين و راحت‌ترين روش، استفاده از يك رويكرد تصادفي مي‌باشد.

اندازۀ جمعيت اوليه معمولاً به سايز رشتۀ كد شده وابسته است. به عنوان مثال اگر كروموزوم‌ها دريك مسأله 32 بيتي هستند، قطعاً بايد جمعيت انتخابي اوليه بيشتر از حالتي باشد كه كروموزوم‌ها به عنوان مثال 16 بيتي هستند.

معمولاً احتمال برش بين 80 تا 95 درصد، احتمال جهش بين نيم تا 1 درصد و اندازه جمعيت بين 20 تا 30 در نظر گرفته مي‌شود. آنگاه به كروموزوم‌هاي انتخاب شده با توجه به يك تابع برازش، مقداري حقيقي كه نشان دهنده ارزش آنها است تخصيص داده مي‌شود و مراحل الگوريتم‌هاي ژنتيك ادامه مي‌يابد. [13]