مثالي كه در بخش‌هاي قبلي ارائه شد از يك ويژگي يا نشانة بيماري براي مسأله تصميم‌گيري و تشخيص بيماري استفاده مي‌كند. با اين وجود روشهاي آماري مورد بحث را مي‌توان در چند ويژگي يا چند بيماري تعميم داد. براي توضيح بيشتر دوباره شكل 2 را ببينيد اين شكل مسأله دوكلاسي با ويژگي‌هاي دوبعدي را توصيف مي‌كند. مشابه با مسأله تصميم‌گيري يك‌بعدي، آستانه‌هاي تصميم‌گيري را درطي محورهاي ويژگي اعمال مي‌كنيم. براي دو ويژگي نيز همين استراتژي دنبال مي‌شود. در شكل 2a تا 2c آستانه‌هاي تصميم دوبعدي نشان داده شده‌اند (خط‌هايي كه به بهترين نحو كلاس‌ها را از هم جدا مي‌كنند). يك قانون نوعي براي تصميم‌گيري استفاده از رابطة خط راست در فضاي ويژگي‌هاي دوبعدي است كه در آن W مجموع وزندار ويژگي‌هاست . ,   ويژگي‌ها را نشان مي‌دهند.       , مقادير ميانگين آنهاست و , عوامل وزن هستند. اگر از يك آستانه مانند بزرگتر باشد،‌ فرد در طبقه بيماران قرار مي‌گيرد و درغيراينصورت در طبقه سالم قرار داده مي‌شود. اين موضوع براي N ويژگي قابل تعميم است. دراينجا هم نسبت‌هاي FN, FP قابل محاسبه‌اند. با شيفت دادن خط تصميم‌گيري موازي با ، مي‌توان منحني ROC را براي مسأله تصميم‌گيري دوبعدي رسم كرد.